قله باغ
تا رسیدن به تو
فاصله
قله باغی بود
به بلندای شب های
تنهایی ام
با فراز و فرود ها
و سایه ها و
روشنی
و مه کمرنگی
که از پس ِ خستگی
از میان دو قله
می جوشید
در رسیدن به تو
صبوری ،
پیشه ی من
نیست
مرا
به من
وا مگذار .