سنگ و صخره

 از سنگ که نبودم

             از صخره هم نه

 که تو نشسته باشی در کنارم

 و دست هایم را

         در دستت بگیری

         و من هم از هرم اندامت

 گر نگیرم

        و نسوزم

 سکوتم را دیدی

          و گمان کردی

 کوبش قلبم را

          بر دیواره های سینه ام

                           ندیدی

 که قصد پرواز داشتند

 تا از قفس سینه در آیند

 و در دستهای تو

 قراری بگیرند

 ندیدی که . . .